Familiebanden – Deel 3: wederom betrapt 5 (3)

Door: Cootwriter

Likkend ging Fia langs het slanke been van Karlijn richting haar kutje…

Met twee kussens achter haar rug tegen het hoofdeind van het bed, lag Karlijn met licht opgetrokken gespreide benen in spanning te kijken naar haar moeder die al likkend haar weg langs haar been naar haar smachtende kutje begaf. Zacht bijtend op haar onderlip en een klein stukje nagel van haar duim, voelde ze hoe teder en liefdevol haar moeder haar begon te verwennen. In haar ooghoeken zag ze Richard wel liggen spelen met zijn stijve pik, maar daar had ze nu eventjes geen aandacht voor. Om de paar likjes keek Fia telkens even in het gezichtje van Karlijn, waar in de blikken van haar dochter duidelijk te zien was dat Karlijn vol lust was, en op het moment dat het puntje van Fia’s tong het kletsnatte sappige kutje van Karlijn raakte leek het wel alsof er een elektrische schok door het kleine tengere lijfje van haar dochter ging.

Lees verder “Familiebanden – Deel 3: wederom betrapt 5 (3)

Familiebanden – deel 2: mams bekentenis 4.3 (8)

Door: Cootwriter

“hey Rich… wat bedoelde Paula trouwens toen ze tijdens jullie eerste neukpartij zei dat je haar moest neuken net als je met mam doet?”

“uuh…ik weet niet of ik er wijs aan doet om daar nu een goed en uitgebreid antwoord op te geven” zei Richard, waarop Karlijn hem teleurgesteld en beetje in verwarring aankeek. Ze zag aan zijn gezicht dat hij er niet veel zin in had om er daadwerkelijk op in te gaan, dus liet ze het maar zo…voor nu. Samen fietsten ze het kleine stukje naar huis, in stilte. Thuis aangekomen zetten ze hun fietsen in de garage, liepen daarna door de tuin naar de achterkant van het huis en Richard opende met zijn huissleutel de deur van de keuken. Halverwege de keuken bleef hij even stilstaan en draaide zich daarna om en keek Karlijn recht aan.

“Doe ons allebei een plezier, en praat niet over wat er vanmiddag bij Paula gebeurde. Dat zou wel eens een groot probleem kunnen gaan worden vrees ik.”

Lees verder “Familiebanden – deel 2: mams bekentenis 4.3 (8)

Afdeling Zedenzaken, deel 4 2.9 (8)

Hoofdstuk 4: Te veel van het goede

“Jeetje, nog steeds hier, Carola? Ben je de hele nacht doorgegaan?”
“Goedemorgen, Indra. Nee, ik heb een kamer geboekt in de Days Inn naast het bureau. Ik wil niet op een uur rijden zitten zo lang die serieverkrachter nog rondloopt.”
“Vindt Clemens dat niet vervelend?”
“Hij kent me. Hij accepteert dat op momenten zoals nu mijn werk voorgaat. We hebben veel vrienden, dus de kinderen en hij komen geen seks tekort.”

Lees verder “Afdeling Zedenzaken, deel 4 2.9 (8)

Afdeling Zedenzaken, deel 1 3.4 (16)

(c) 2022 – 2024, door P.D. Vile

Leeswaarschuwing: Dit verhaal volgt een onderzoeker die werkt op afdeling zedenzaken, gespecialiseerd in verkrachtingszaken. Er worden in dit verhaal geen verkrachtingen expliciet beschreven. De seks die er in voorkomt is volledig gewenst, door iedereen. Maar er worden wel plaatsen delict van na een verkrachting beschreven, en gesprekken met slachtoffers. Als je daar moeite mee hebt, lees dit verhaal dan NIET.

Dit verhaal is origineel geschreven voor een schrijfwedstrijd, met verplicht thema: “world of casual nudity and/or sex” (wereld waar bloot en seks normaal zijn).

Hoofdstuk 1: Hij heeft nu mijn aandacht!

Een klein handje dat haar arm schudde rukte Carola Anser uit haar slaap. Ze keek naar links en zag Tamira, haar 5-jarige dochter, spiernaakt naast het bed staan.
“Mama, wil jij mijn kutje likken?”
“Oh, graag. Maar normaal geeft papa jou toch altijd je ochtendorgasme?”
“Vandaag wou Felipe met papa.”
Nu pas registreerde Carola het kreunen en hijgen naast haar. Ze keek opzij en zag dat haar man tot zijn ballen in het kontje van hun 8-jarige zoontje zat.
“Ach, natuurlijk. Kom maar hier, ga maar op mama’s gezicht zitten, zodat ik lekker kan liggen. En als je je voorover buigt, kan je Felipe’s piemel pijpen terwijl ik je bef.”

Lees verder “Afdeling Zedenzaken, deel 1 3.4 (16)

In Groep 8 op Kamp 3.6 (16)

Door: B.W. Onder

Hoi, ik ben Leandra en 13 jaartjes oud. Ik zit nu op de Havo en ik vind er niks aan. Groep acht van de basisschool was veel leuker. We hadden goed contact met elkaar en op kamp gaan was het hoogtepunt. Op kamp begint mijn verhaal. Dat was dus vorig jaar.

We gingen naar Ameland en sliepen als meisjes en jongens apart van elkaar. We sliepen in stapelbedden en er stonden er twee in een schot. Ik sliep met mijn bestie Sanne, Karen en Elsbeth. Ik sliep beneden en Sanne ook. We besloten met de vier meiden de bedden aan elkaar te schuiven.

Lees verder “In Groep 8 op Kamp 3.6 (16)

De Zwarte Post 2, Afdeling Speciale Operaties (deel 6 – slot) 4.5 (10)

(c) 2019 – 2023, door P.D. Vile
Ik raad je aan om eerst deel 1,deel 2, deel 3, deel 4, en deel 5 te lezen.

Hoofdstuk 15: Feestje!

Annabel had zich net geïnstalleerd in haar makkelijke stoel, een glad rode wijn in haar ene hand en een goed boek in de andere, toen haar telefoon ging. Ze had haar privé telefoon en haar gewone werktelefoon uitgezet, dus het moest wel de enige telefoon zijn die ze altijd aan liet staan, degene die ze de “oh shit”-telefoon noemde. Alleen haar kinderen en meneer de Zwarte kenden dit nummer. En ze wisten allemaal dat dit nummer alleen voor absolute noodgevallen was.

Annabel zuchtte, zette haar boek en glas weg, en pakte de telefoon, terwijl ze zich afvroeg wat het probleem kon zijn. Ze had zorgvuldig alle lopende zaken gepland zodat er vandaag niks zou gebeuren, niet tijdens haar enige vrije dag dit jaar. Wat kon er aan de hand zijn?

Lees verder “De Zwarte Post 2, Afdeling Speciale Operaties (deel 6 – slot) 4.5 (10)

De Zwarte Post 2, Afdeling Speciale Operaties (deel 5) 4.6 (9)

(c) 2019 – 2023, door P.D. Vile
Ik raad je aan om eerst deel 1,deel 2, deel 3, en deel 4te lezen.

Hoofdstuk 13: Drie is teveel?

Annabel keek woedend naar haar telefoon. Maar hoe vaak ze ook keek, hoe veel ze ook vloekte, hoe zeer ze ook wenste dat het anders was, het simpele WhatsApp bericht bleef hetzelfde.
“Moet nablijven. Kom later. Sry, Lexi.”

Hoe kan je in godsnaam een bedrijf runnen als de eerste de beste chagrijnige leraar gewoon zomaar je belangrijkste medewerkers kan laten nablijven en de hele planning in gevaar brengt? En het ergste is, ondanks alle middelen die ze via het bedrijf tot haar beschikking had, was Annabel in dit geval toch machteloos. Ze kon dit niet veranderen.
Ze zuchtte. Ze had in haar plan extra tijd gereserveerd, zodat Lexi en Alice elkaar beter zouden kunnen leren kennen, en dan was er daarna nog tijd geweest om de planning en de scenario’s door te nemen, en dan toch nog mooi op tijd zijn voor de afspraak met Halfweg en zijn vrienden.
En nu had ze zelfs geen idee hoe laat Lexi er zou zijn.

Lees verder “De Zwarte Post 2, Afdeling Speciale Operaties (deel 5) 4.6 (9)

Ik en de kids 4.5 (20)

Door: Cootwriter

Al mijn verhalen zijn puur gebaseerd op fantasie, en bedoeld om de fantasieën van de lezer (m/v) te prikkelen. Niets van wat in mijn verhalen is waar gebeurt en zal ook nooit gaan gebeuren. Het is wat mij betreft absoluut niet wenselijk om de dingen die met minderjarigen in mijn verhalen gebeuren, in het echt te laten gebeuren.

Ik ben een incestueuze pedo, zo, ik ben er voor uitgekomen. Ik ben een vader die van zijn kinderen houdt op elke denkbare manier. Is dat altijd zo geweest? Nee, absoluut niet. Het begon allemaal jaren geleden toen mijn vrouw stierf en mij alleen achterliet met onze toen 9 jarige zoon Erik en onze acht jarige dochter Inge, een slimme meid, ze leken altijd gelukkig, zelfs nadat hun moeder gestorven was. Erik was echter altijd wel een beetje afstandig naar mij toe, maar Inge vond dat ze voor haar vader moest zorgen, en niet alleen met huishouding zou later blijken. Inge en ik waren altijd heel hecht, we knuffelden graag met elkaar en ze hield ervan om mij kleine kusjes te geven, je kent ze denk ik wel, die onschuldige kusjes op de wangen en soms een heel kleintje op de lippen, maar dat was het wel zo’n beetje.

Lees verder “Ik en de kids 4.5 (20)

De Zwarte Post 2, Afdeling Speciale Operaties (deel 4) 4.8 (6)

(c) 2019 – 2023, door P.D. Vile
Ik raad je aan om eerst deel 1,deel 2, en deel 3te lezen.

Hoofdstuk 11: Nieuwe collega’s

“Hoi Donna! Fijn dat je er bent. Ik heb nieuws over de zaak Halfweg.”
“Laat me raden. Hij wil me weer laten dansen, en dan verder niks. Misschien moet ik een keer stiekem wat viagra door zijn drankje mengen of zo? Ik zweer het je, die vent is waarschijnlijk impotent of zo.”
“Eerder bang om betrapt te worden. Maar nee, ik heb beter nieuws. Hier, kijk maar. Of liever gezegd, luister maar.”

Donna ging zitten, en Annabel drukte op een knop. De lichten werden gedimd, en op een scherm aan de muur werd een opname vertoond. Donna zag hoe ze het huis van Halfweg verliet, een netjes opgevouwen briefje van 50 in haar hand. Toen keek ze hoe het doelwit zijn volgespoten broek uittrok.
“Oh, hij heeft dus wel een piemel!” zei ze minachtend.
Maar er was ook een vleugje bewondering in haar stem. Zijn pik zag er best lekker uit.
“Sttt!” fluisterde Annabel, “het deel waar het om gaat komt nu. Goed luisteren!”

Lees verder “De Zwarte Post 2, Afdeling Speciale Operaties (deel 4) 4.8 (6)

Serviceflat, met hoofdletter S 4.5 (11)

Door: Cootwriter

Het voordeel van met eigen vervoer naar het werk gaan is dat je niet afhankelijk ben van het moeten wachten op de streekbus als die weer eens vertraging heeft. Het grote nadeel echter is dan weer wel, dat het parkeren in de grote stad veel kost. En als hoofd facilitaire diensten in een serviceflat voor 50-plussers, die ook nog eens te maken heeft met zware bezuinigingen op haar eigen afdeling, moet je er op toezien dat de algehele uitgaven flink omlaag gaan. En aangezien een busrit veel minder kost dan de parkeergarage, moet je dat wachten maar voor lief nemen.

Een ander voordeel is dan wel dat je dan bijvoorbeeld je laptop mee kan nemen om nog wat administratief werk te doen tijdens je busrit. Of gewoon lekker naar buiten staren terwijl de wereld aan je voorbij gaat.

Lees verder “Serviceflat, met hoofdletter S 4.5 (11)