Familiebanden – Deel 3: wederom betrapt 5 (3)

Door: Cootwriter

Likkend ging Fia langs het slanke been van Karlijn richting haar kutje…

Met twee kussens achter haar rug tegen het hoofdeind van het bed, lag Karlijn met licht opgetrokken gespreide benen in spanning te kijken naar haar moeder die al likkend haar weg langs haar been naar haar smachtende kutje begaf. Zacht bijtend op haar onderlip en een klein stukje nagel van haar duim, voelde ze hoe teder en liefdevol haar moeder haar begon te verwennen. In haar ooghoeken zag ze Richard wel liggen spelen met zijn stijve pik, maar daar had ze nu eventjes geen aandacht voor. Om de paar likjes keek Fia telkens even in het gezichtje van Karlijn, waar in de blikken van haar dochter duidelijk te zien was dat Karlijn vol lust was, en op het moment dat het puntje van Fia’s tong het kletsnatte sappige kutje van Karlijn raakte leek het wel alsof er een elektrische schok door het kleine tengere lijfje van haar dochter ging.

Lees verder “Familiebanden – Deel 3: wederom betrapt 5 (3)

Afdeling Zedenzaken, deel 6 4.6 (7)

Hoofdstuk 6: Hoe heb ik dat kunnen missen?

Carola zat weer eens alleen in haar kantoor. Tijdens het werken aan een zaak stuurde ze Stephen en Indra geregeld weg, om alleen te zijn. Zij waren in het extra kantoor, waar ze de zaak bespraken.
Carola had har assistenten nodig, maar ze had ook haar tijd alleen nodig. Stephen en Indra respecteerden dat, en haar superieuren ook. Met haar slagingspercentage was er maar heel weinig dat ze niet direct kreeg als ze erom vroeg.

Ze zuchtte, terwijl ze de de lijsten met slachtoffers en aanwijzingen door bleef kijken. Zou het haar dan toch niet gaan lukken om deze zaak op te lossen? Deze zo persoonlijke zaak?
Er waren alweer twee dagen voorbij gegaan sinds Bernd Staufenbacher gearresteerd was, toen hij stomdronken thuis kwam na twee dagen en nachten non-stop in een plaatselijke kroeg te hebben gezeten. Drie dagen sinds het laatste slachtoffer. Was Bernd de verkrachter? Of toch Jolene Huffing, die ook nog altijd vast zat?
Carola zuchtte nogmaals. Nadat ze beide uitgebreid ondervraagd had, was ze er niet van overtuigd dat ze iets met de zaak te maken hadden. Maar toch waren er sinds hun arrestatie geen nieuwe meldingen. En toch, er klopte iets niet.

Lees verder “Afdeling Zedenzaken, deel 6 4.6 (7)

Daniek krijgt billenkoek 4.9 (19)

Door: Max vd Berg

Daniek van twaalf was alleen thuis en trapte in haar tuin een beetje tegen een voetbal aan. Het was lekker weer, het zonnetje scheen en dus had ze haar zomerse jurkje aan. Daniek mikte tegen het muurtje, zoals zo vaak. Dat deed ze zo vaak en altijd ging het goed, behalve nu. De bal stuiterde gek, vloog over de schutting en er klonk een gekraak van glas en aardewerk. Shit… Daniek schrok zich de tandjes. Haar ouders waren behoorlijk moeilijk, ze waren al zo boos, nog over iets van vorige week, dit kon ze er echt niet bij hebben. Met een bezwaard gemoed en hangende schouders liep ze via het achterpad naar de tuin ernaast. Ze had ook altijd pech. Nou…, ze had één klein gelukje en dat was, dat ze een hele aardige buurman had…

Lees verder “Daniek krijgt billenkoek 4.9 (19)

Afdeling Zedenzaken, deel 5 3.3 (6)

Hoofdstuk 5: Daar is het nog te vroeg voor

Carola stootte een geïrriteerd gegrom uit toen het geluid van haar telefoon haar uit haar slaap rukte.
“Wekker uit,” mompelde ze slaperig, en begroef haar hoofd weer in haar kussen.
Maar het geluid ging door. Toen pas drong het tot haar door dat dit niet het geluid van de wekker was, maar haar telefoon, met de speciale ringtone voor oproepen van Indra en Stephen.
“Oh, verdomme! Wat nu weer? Hoe laat is het dan? Oké, oproep beantwoorden, alleen stem.”
“Het is vijfentwintig minuten over zes, mevrouw Anser. Beantwoorden. Schakelen naar stem.”

“Sorry dat ik je moet storen, Carola,” hoorde ze Indra’s stem, “maar we hebben weer een nieuw slachtoffer. Er is al een wagen onderweg naar het hotel om je op te halen.”
“Verdomme! Een slachtoffer, op dit tijdstip van de nacht? Daar is het nog te vroeg voor!”
Maar de adrenaline begon te stromen, Carola’s slaperigheid verdween, en ze zwaaide haar benen over de rand van het hotelbed.
“Ik heb wel koffie nodig. Denk je dat …”
“Er staat een verse kop koffie voor je klaar in de wagen. Kan je over vijf minuten bij de deur zijn?”
“Twee is genoeg. Zeg ze dat ze sneller moeten rijden.”

Lees verder “Afdeling Zedenzaken, deel 5 3.3 (6)

Identiek maar toch verschillend 4.1 (23)

(c) 2024, door P.D. Vile
Verhaalcodes: Mg, cons, twins, contest

Dit verhaal is origineel in het Engels geschreven, onder de titel “Identical differents”, voor een schrijfwedstrijd met verplicht thema: “twins” (tweelingen).

Introductie

Ik liep met Jennifer mee naar de deur toen zij naar haar werk ging.
“Luister, Mark. Ik hoef dit vast niet te herhalen, maar ik doe het toch. Ik kan niet voorspellen wat er gaat gebeuren als jij hier straks alleen bent met mijn meiden. En ook jouw reacties niet. Nee, laat me uitpraten. Ook jouw reacties niet. Maar je bent hier omdat ik je vertrouw. Onthou gewoon altijd mijn enige echte regel: ik wil dat ze veilig en blij zijn. Het maakt me niet uit hoe. Dus, hou ze veilig. Maak ze blij. Meer vraag ik niet.”
Voordat ik kon antwoorden, draaide ze zich om en sloot de deur. Ik schudde mijn hoofd, terwijl ik de deur van binnen op slot deed. Had ze me nu net in feite toestemming gegeven om …
Ik schudde mijn hoofd. Nee. Dat bedoelde ze niet. Dat kon ze niet bedoelen. Ja, oké, ze voedde haar dochters op een ongebruikelijke manier op. Maar niet zo ongebruikelijk.

Lees verder “Identiek maar toch verschillend 4.1 (23)

Afdeling Zedenzaken, deel 4 2.9 (8)

Hoofdstuk 4: Te veel van het goede

“Jeetje, nog steeds hier, Carola? Ben je de hele nacht doorgegaan?”
“Goedemorgen, Indra. Nee, ik heb een kamer geboekt in de Days Inn naast het bureau. Ik wil niet op een uur rijden zitten zo lang die serieverkrachter nog rondloopt.”
“Vindt Clemens dat niet vervelend?”
“Hij kent me. Hij accepteert dat op momenten zoals nu mijn werk voorgaat. We hebben veel vrienden, dus de kinderen en hij komen geen seks tekort.”

Lees verder “Afdeling Zedenzaken, deel 4 2.9 (8)

Afdeling Zedenzaken, deel 3 2.9 (14)

Hoofdstuk 3: Ik zit even een beetje vast

“Goed,” zei Carola, terwijl ze holo’s aan de muur prikte en er draadjes tussen trok, “wat weten we?”
“Kimberly Hill, 35. Getrouwd met Dwayne Hill. Gisteren verkracht tussen zes en acht uur in de ochtend. Verdoofd door bidurofloresal in gasvorm, die in haar kamer is vrijgekomen door een fles door haar raam te gooien. Slimme keuze. Werkt heel snel, maar verdwijnt ook weer snel. EN omdat het uit zichzelf explodeert bij een schok kan je het in een glazen fles doen die stevig genoeg is om het raam te breken, maar dan binnen wel zal ontploffen.”
“Geen DNA op of in het slachtoffer aangetroffen. Sporen van rubber in de vagina, dus er is een condoom gebruikt. De forensisch onderzoekers zijn nog bezig het merk uit te zoeken. Geen vingerafdrukken of andere sporen waarmee we de dader kunnen identificeren. Diepe sporen analyse is nog niet voltooid, maar alle rapporten tot nu toen zijn negatief.”
Carola knikte.
“Zoals verwacht. Geen beginner.”

Lees verder “Afdeling Zedenzaken, deel 3 2.9 (14)

Afdeling Zedenzaken, deel 2 2.5 (10)

Hoofdstuk 2: Hij had het gewoon kunnen vragen!

“Mevrouw, dit is een ziekenhuis!”
“Weet ik,” gromde Carola tegen de deurbot.
“We zijn hier om een patiënt te ondervragen, een slachtoffer in een zaak die we onderzoeken,” legde Stephen uit, terwijl hij zijn penning voor de bot hield.
“Het ziekenhuis is op de hoogte. Uw komst is aangemeld. Ik stop u vanwege hygiënische redenen.”
“Huh?”
“Oh, wacht!” riep Indra uit, “je benen, Carola. Je lekt nog sperma. We moeten ons eerst even opfrissen.”

Lees verder “Afdeling Zedenzaken, deel 2 2.5 (10)

Afdeling Zedenzaken, deel 1 3.4 (16)

(c) 2022 – 2024, door P.D. Vile

Leeswaarschuwing: Dit verhaal volgt een onderzoeker die werkt op afdeling zedenzaken, gespecialiseerd in verkrachtingszaken. Er worden in dit verhaal geen verkrachtingen expliciet beschreven. De seks die er in voorkomt is volledig gewenst, door iedereen. Maar er worden wel plaatsen delict van na een verkrachting beschreven, en gesprekken met slachtoffers. Als je daar moeite mee hebt, lees dit verhaal dan NIET.

Dit verhaal is origineel geschreven voor een schrijfwedstrijd, met verplicht thema: “world of casual nudity and/or sex” (wereld waar bloot en seks normaal zijn).

Hoofdstuk 1: Hij heeft nu mijn aandacht!

Een klein handje dat haar arm schudde rukte Carola Anser uit haar slaap. Ze keek naar links en zag Tamira, haar 5-jarige dochter, spiernaakt naast het bed staan.
“Mama, wil jij mijn kutje likken?”
“Oh, graag. Maar normaal geeft papa jou toch altijd je ochtendorgasme?”
“Vandaag wou Felipe met papa.”
Nu pas registreerde Carola het kreunen en hijgen naast haar. Ze keek opzij en zag dat haar man tot zijn ballen in het kontje van hun 8-jarige zoontje zat.
“Ach, natuurlijk. Kom maar hier, ga maar op mama’s gezicht zitten, zodat ik lekker kan liggen. En als je je voorover buigt, kan je Felipe’s piemel pijpen terwijl ik je bef.”

Lees verder “Afdeling Zedenzaken, deel 1 3.4 (16)

Mijn bijzondere Vrouw – Deel 1 4.5 (11)

Ik heb een hele mooie, tengere, kleine vrouw. Ze ziet er heel jong uit. Ze is 28, maar ze kan makkelijk voor veel jonger doorgaan. Zeker als ze een schooluniform draagt. De laatste tijd draagt ze wel eens zo’n pakje tijdens de seks. Ik vind het heerlijk om haar slipje omlaag te trekken en haar keihard te neuken. Ik kom dan zo hard. Ze noemt me papa en oom en andere dingen waarvan ze denkt dat het me opwindt. Ik heb haar per ongeluk een paar keer Evelien genoemd, zo heet onze dochter. Ik had het eerst niet eens in de gaten en mijn vrouw zei er niks over. Ze ging gewoon lekker door.

Lees verder “Mijn bijzondere Vrouw – Deel 1 4.5 (11)