Familiebanden – Deel 3: wederom betrapt 5 (3)

Door: Cootwriter

Likkend ging Fia langs het slanke been van Karlijn richting haar kutje…

Met twee kussens achter haar rug tegen het hoofdeind van het bed, lag Karlijn met licht opgetrokken gespreide benen in spanning te kijken naar haar moeder die al likkend haar weg langs haar been naar haar smachtende kutje begaf. Zacht bijtend op haar onderlip en een klein stukje nagel van haar duim, voelde ze hoe teder en liefdevol haar moeder haar begon te verwennen. In haar ooghoeken zag ze Richard wel liggen spelen met zijn stijve pik, maar daar had ze nu eventjes geen aandacht voor. Om de paar likjes keek Fia telkens even in het gezichtje van Karlijn, waar in de blikken van haar dochter duidelijk te zien was dat Karlijn vol lust was, en op het moment dat het puntje van Fia’s tong het kletsnatte sappige kutje van Karlijn raakte leek het wel alsof er een elektrische schok door het kleine tengere lijfje van haar dochter ging.

Lees verder “Familiebanden – Deel 3: wederom betrapt 5 (3)

Familiebanden – deel 2: mams bekentenis 4.3 (8)

Door: Cootwriter

“hey Rich… wat bedoelde Paula trouwens toen ze tijdens jullie eerste neukpartij zei dat je haar moest neuken net als je met mam doet?”

“uuh…ik weet niet of ik er wijs aan doet om daar nu een goed en uitgebreid antwoord op te geven” zei Richard, waarop Karlijn hem teleurgesteld en beetje in verwarring aankeek. Ze zag aan zijn gezicht dat hij er niet veel zin in had om er daadwerkelijk op in te gaan, dus liet ze het maar zo…voor nu. Samen fietsten ze het kleine stukje naar huis, in stilte. Thuis aangekomen zetten ze hun fietsen in de garage, liepen daarna door de tuin naar de achterkant van het huis en Richard opende met zijn huissleutel de deur van de keuken. Halverwege de keuken bleef hij even stilstaan en draaide zich daarna om en keek Karlijn recht aan.

“Doe ons allebei een plezier, en praat niet over wat er vanmiddag bij Paula gebeurde. Dat zou wel eens een groot probleem kunnen gaan worden vrees ik.”

Lees verder “Familiebanden – deel 2: mams bekentenis 4.3 (8)

Familiebanden – Deel 1: betrapt 4.7 (7)

Door: Cootwriter

Stukje bij beetje kwam het zonlicht steeds voller op haar slaapkamerraam en vulde de slaapkamer meer en meer met scherp helder licht, waardoor Karlijn langzaam wakker werd. Met haar hand kon ze haar ogen amper beschermen tegen het eerste felle licht wat in haar mooie blauwe ogen kwam, maar het wende vrij snel. Ze had heerlijk geslapen en was nu toe aan iets te eten, toen ze naast zich op het kastje naast het bed keek, zag ze dat het al ver na 9 uur was. Ach, wat maakte het uit, het was vakantie en haar vader en moeder waren al weer een tijdje de deur uit om te werken en zij hoefde pas rond 11 uur bij haar vakantiebaantje, wat ze al twee weken deed, te zijn.
Een advertentie in het wijkblaadje zag er wel leuk uit met aardige verdiensten, het ging om het schoonhouden van een huis in de wat duurdere wijk van het dorp waar ze woonde.

Lees verder “Familiebanden – Deel 1: betrapt 4.7 (7)

Afdeling Zedenzaken, deel 5 3.3 (6)

Hoofdstuk 5: Daar is het nog te vroeg voor

Carola stootte een geïrriteerd gegrom uit toen het geluid van haar telefoon haar uit haar slaap rukte.
“Wekker uit,” mompelde ze slaperig, en begroef haar hoofd weer in haar kussen.
Maar het geluid ging door. Toen pas drong het tot haar door dat dit niet het geluid van de wekker was, maar haar telefoon, met de speciale ringtone voor oproepen van Indra en Stephen.
“Oh, verdomme! Wat nu weer? Hoe laat is het dan? Oké, oproep beantwoorden, alleen stem.”
“Het is vijfentwintig minuten over zes, mevrouw Anser. Beantwoorden. Schakelen naar stem.”

“Sorry dat ik je moet storen, Carola,” hoorde ze Indra’s stem, “maar we hebben weer een nieuw slachtoffer. Er is al een wagen onderweg naar het hotel om je op te halen.”
“Verdomme! Een slachtoffer, op dit tijdstip van de nacht? Daar is het nog te vroeg voor!”
Maar de adrenaline begon te stromen, Carola’s slaperigheid verdween, en ze zwaaide haar benen over de rand van het hotelbed.
“Ik heb wel koffie nodig. Denk je dat …”
“Er staat een verse kop koffie voor je klaar in de wagen. Kan je over vijf minuten bij de deur zijn?”
“Twee is genoeg. Zeg ze dat ze sneller moeten rijden.”

Lees verder “Afdeling Zedenzaken, deel 5 3.3 (6)

Afdeling Zedenzaken, deel 4 2.9 (8)

Hoofdstuk 4: Te veel van het goede

“Jeetje, nog steeds hier, Carola? Ben je de hele nacht doorgegaan?”
“Goedemorgen, Indra. Nee, ik heb een kamer geboekt in de Days Inn naast het bureau. Ik wil niet op een uur rijden zitten zo lang die serieverkrachter nog rondloopt.”
“Vindt Clemens dat niet vervelend?”
“Hij kent me. Hij accepteert dat op momenten zoals nu mijn werk voorgaat. We hebben veel vrienden, dus de kinderen en hij komen geen seks tekort.”

Lees verder “Afdeling Zedenzaken, deel 4 2.9 (8)

Afdeling Zedenzaken, deel 3 2.9 (14)

Hoofdstuk 3: Ik zit even een beetje vast

“Goed,” zei Carola, terwijl ze holo’s aan de muur prikte en er draadjes tussen trok, “wat weten we?”
“Kimberly Hill, 35. Getrouwd met Dwayne Hill. Gisteren verkracht tussen zes en acht uur in de ochtend. Verdoofd door bidurofloresal in gasvorm, die in haar kamer is vrijgekomen door een fles door haar raam te gooien. Slimme keuze. Werkt heel snel, maar verdwijnt ook weer snel. EN omdat het uit zichzelf explodeert bij een schok kan je het in een glazen fles doen die stevig genoeg is om het raam te breken, maar dan binnen wel zal ontploffen.”
“Geen DNA op of in het slachtoffer aangetroffen. Sporen van rubber in de vagina, dus er is een condoom gebruikt. De forensisch onderzoekers zijn nog bezig het merk uit te zoeken. Geen vingerafdrukken of andere sporen waarmee we de dader kunnen identificeren. Diepe sporen analyse is nog niet voltooid, maar alle rapporten tot nu toen zijn negatief.”
Carola knikte.
“Zoals verwacht. Geen beginner.”

Lees verder “Afdeling Zedenzaken, deel 3 2.9 (14)

Afdeling Zedenzaken, deel 2 2.5 (10)

Hoofdstuk 2: Hij had het gewoon kunnen vragen!

“Mevrouw, dit is een ziekenhuis!”
“Weet ik,” gromde Carola tegen de deurbot.
“We zijn hier om een patiënt te ondervragen, een slachtoffer in een zaak die we onderzoeken,” legde Stephen uit, terwijl hij zijn penning voor de bot hield.
“Het ziekenhuis is op de hoogte. Uw komst is aangemeld. Ik stop u vanwege hygiënische redenen.”
“Huh?”
“Oh, wacht!” riep Indra uit, “je benen, Carola. Je lekt nog sperma. We moeten ons eerst even opfrissen.”

Lees verder “Afdeling Zedenzaken, deel 2 2.5 (10)

Afdeling Zedenzaken, deel 1 3.4 (16)

(c) 2022 – 2024, door P.D. Vile

Leeswaarschuwing: Dit verhaal volgt een onderzoeker die werkt op afdeling zedenzaken, gespecialiseerd in verkrachtingszaken. Er worden in dit verhaal geen verkrachtingen expliciet beschreven. De seks die er in voorkomt is volledig gewenst, door iedereen. Maar er worden wel plaatsen delict van na een verkrachting beschreven, en gesprekken met slachtoffers. Als je daar moeite mee hebt, lees dit verhaal dan NIET.

Dit verhaal is origineel geschreven voor een schrijfwedstrijd, met verplicht thema: “world of casual nudity and/or sex” (wereld waar bloot en seks normaal zijn).

Hoofdstuk 1: Hij heeft nu mijn aandacht!

Een klein handje dat haar arm schudde rukte Carola Anser uit haar slaap. Ze keek naar links en zag Tamira, haar 5-jarige dochter, spiernaakt naast het bed staan.
“Mama, wil jij mijn kutje likken?”
“Oh, graag. Maar normaal geeft papa jou toch altijd je ochtendorgasme?”
“Vandaag wou Felipe met papa.”
Nu pas registreerde Carola het kreunen en hijgen naast haar. Ze keek opzij en zag dat haar man tot zijn ballen in het kontje van hun 8-jarige zoontje zat.
“Ach, natuurlijk. Kom maar hier, ga maar op mama’s gezicht zitten, zodat ik lekker kan liggen. En als je je voorover buigt, kan je Felipe’s piemel pijpen terwijl ik je bef.”

Lees verder “Afdeling Zedenzaken, deel 1 3.4 (16)

Judith, Amber en ik 4.8 (23)

Door: Cootwriter

Dit verhaal is een fantasie op verzoek van Grootvader

Het begon allemaal een paar maanden geleden. Mijn oudste dochter Judith belde me met de vraag of de meiden weer een weekend bij ons konden verblijven. Ze klonk triest, verdrietig, en toen ik haar vroeg om nu toch maar eens een keertje eerlijk te zijn tegen haar vader, kwam het hoge woord er uit. Judith en haar man zaten in een huwelijkscrisis en zagen geen andere mogelijkheid meer om het te redden, het was voorbij na 12 jaar. Judith had het zo lang mogelijk uit gehouden met hem, al was het maar omwille hun twee dochtertjes Amber van 10 jaar oud, en Sanne van 8 jaar oud.

Lees verder “Judith, Amber en ik 4.8 (23)

Toen ik twaalf was… 3.9 (15)

Vertaling: Cootwriter
Oorspronkelijke titel: When I was twelve
Oorspronkelijke schrijver: onbekend

Toen ik twaalf was, hadden m’n ouders het wel goed voor mekaar. Mijn vader had een goedbetaalde kantoorbaan, mijn moeder was onderwijzeres en we hadden een goed onderhouden huis met drie slaapkamers in een oudere wijk. Onze buren waren oké, en als kinderen waren alleen ik en m’n kleine broertje om het compleet te maken. Ik was 12, Jan was 10.

Lees verder “Toen ik twaalf was… 3.9 (15)